Jak bezpiecznie przedłużyć przewody w puszce przy przenoszeniu gniazdka

Nowa szafka w kuchni, przestawione łóżko, biurko przy innej ścianie. Przy niewielkich remontach często okazuje się, że gniazdko trzeba przesunąć o kilkadziesiąt centymetrów w bok lub w górę. Najprostszym rozwiązaniem wydaje się przedłużenie istniejących przewodów i przeniesienie gniazda w nowe miejsce. To rzeczywiście dobra metoda, ale tylko wtedy, gdy połączenia wykonuje się w odpowiednim miejscu, właściwymi złączkami i z zachowaniem kilku zasad. Inaczej przedłużenie staje się słabym punktem instalacji, który po latach zaczyna się grzać.

• Dowiesz się, gdzie wolno wykonywać połączenia przewodów przy przenoszeniu gniazdka.
• Poznasz rodzaje złączek i sposób ich doboru do przekroju i materiału przewodów.
• Sprawdzisz, jak krok po kroku przenieść gniazdko z zachowaniem bezpieczeństwa.
• Zobaczysz, jakich błędów unikać, żeby połączenie nie przegrzewało się w przyszłości.

Prace przy instalacji elektrycznej wymagają wyłączenia zasilania i sprawdzenia braku napięcia. Jeśli nie masz doświadczenia i odpowiednich uprawnień, zleć przeniesienie gniazdka elektrykowi. Poniższe zasady pomogą ocenić jakość jego pracy.

Gdzie wolno łączyć przewody

Połączenia przewodów w instalacji wykonuje się w puszkach instalacyjnych, czyli w miejscach, do których można później dotrzeć bez kucia ściany. To jedna z podstawowych zasad. Połączenie ukryte w tynku, bez puszki, jest niewidoczne, nie da się go skontrolować, a w razie przegrzania trudno je zlokalizować.

Typowe rozwiązanie przy przenoszeniu gniazdka

1. Dotychczasowa puszka gniazdkowa zostaje na miejscu i pełni funkcję puszki połączeniowej.
2. W puszce łączy się istniejące przewody z nowym odcinkiem przewodu, który prowadzi się bruzdą do nowego miejsca.
3. Starą puszkę zamyka się zaślepką lub pokrywą, tak by pozostała dostępna.
4. W nowym miejscu osadza się nową puszkę i montuje gniazdo.

Jeśli zaślepka w widocznym miejscu przeszkadza, można w starej puszce zamontować drugie gniazdo albo łącznik, o ile jest to uzasadnione. Zasłanianie puszki płytkami lub zatynkowanie jej na stałe jest błędem.

Dobór przewodu i złączek

Przewód

Nowy odcinek przewodu musi mieć taki sam lub większy przekrój jak przewód istniejący i tę samą liczbę żył. W typowych obwodach gniazdkowych stosuje się przewody miedziane o przekroju 2,5 mm². Zachowaj też kolorystykę żył: przewód fazowy w kolorze brązowym lub czarnym, neutralny niebieski, ochronny żółto-zielony. W starszych instalacjach kolory bywają inne, dlatego przed odłączeniem warto opisać żyły taśmą.

Złączki

Rodzaj złączki	Zalety	Na co uważać
Sprężynowa z dźwignią	szybki montaż, możliwość ponownego otwarcia, łączenie drutu z linką	dobór do przekroju i liczby żył
Sprężynowa wciskana	niewielkie wymiary, pewny docisk	przeznaczona głównie do drutu, nie do linki
Śrubowa listwa zaciskowa	uniwersalna, tania	wymaga dokręcenia z odpowiednią siłą i kontroli po czasie

Złączki muszą być dopuszczone do napięcia i prądu obwodu oraz do przekroju łączonych żył. Producenci podają te dane na opakowaniu i na samej złączce. Szeroki wybór złączek do puszek znajdziesz w kategorii złączki instalacyjne do przewodów. Więcej o ich rodzajach przeczytasz w artykule o tym, jak wybrać odpowiednie złączki i zaciski elektryczne do instalacji.

Przewody aluminiowe

W budynkach z instalacją aluminiową łączenie aluminium z miedzią wymaga złączek przeznaczonych do takiego połączenia. Bezpośredni kontakt obu metali, szczególnie w obecności wilgoci, prowadzi do korozji i wzrostu oporu na styku. Przy przenoszeniu gniazdka w starej instalacji aluminiowej warto rozważyć, czy nie jest to dobry moment na wymianę całego obwodu.

Przygotowanie końcówek żył

Nawet najlepsza złączka nie zapewni dobrego styku, jeśli żyła zostanie źle przygotowana. Izolację zdejmuje się ściągaczem na długość podaną na złączce, zwykle około 10 do 12 mm, bez nacinania miedzi. Nacięty drut łatwo łamie się przy zginaniu w puszce. Przewody wielodrutowe, czyli linki, wprowadza się do złączek przystosowanych do linki albo zaciska na nich tulejki kablowe. Gołe końcówki żył nie mogą wystawać poza obudowę złączki.

Przeniesienie gniazdka krok po kroku

1. Wyłącz obwód w rozdzielnicy i sprawdź brak napięcia testerem na wszystkich żyłach.
2. Zdemontuj gniazdo i opisz przewody.
3. Wyznacz trasę nowego przewodu w strefie instalacyjnej, poziomo lub pionowo od starej puszki, nigdy po skosie.
4. Wykonaj bruzdę i osadź nową puszkę na zaprawie lub gipsie, tak by jej krawędź licowała z wykończoną ścianą.
5. Ułóż nowy przewód, zostawiając w obu puszkach zapas około 10 do 15 cm.
6. Połącz żyły w starej puszce złączkami, każdą żyłę osobno, z zachowaniem kolorów.
7. Podłącz gniazdo w nowym miejscu, zwracając uwagę na przewód ochronny.
8. Zamknij starą puszkę zaślepką, załącz obwód i sprawdź działanie gniazda testerem lub miernikiem.

Przy montażu nowego gniazda pomocny będzie poradnik o tym, jak samodzielnie zamontować gniazdko elektryczne podtynkowe krok po kroku.

Najczęstsze błędy

• Skręcanie żył i owijanie taśmą izolacyjną. Takie połączenie z czasem się luzuje, a rosnący opór na styku powoduje nagrzewanie.
• Połączenie ukryte w tynku bez puszki. Brak dostępu utrudnia kontrolę i naprawę.
• Za mały przekrój nowego odcinka. Przewód cieńszy niż reszta obwodu staje się najsłabszym ogniwem i może się przegrzewać przy pełnym obciążeniu.
• Zbyt ciasna puszka. Złączki i zapasy przewodów upchnięte na siłę naprężają połączenia. W takich miejscach lepiej sprawdzają się puszki głębokie.
• Pominięcie przewodu ochronnego. Nowe gniazdo bez podłączonego bolca ochronnego nie zapewnia ochrony przed porażeniem.

Dobrze wykonane przedłużenie przewodów w puszce jest równie bezpieczne jak oryginalna instalacja. Po zakończeniu prac warto poprosić elektryka o pomiar, który potwierdzi ciągłość przewodu ochronnego i poprawne działanie zabezpieczeń w przeniesionym obwodzie.