Przejdź do treści

Kiedy warto wybrać złączki ze stali nierdzewnej zamiast mosiężnych lub z PVC

Rury i przewody wodne

Gwintowane nakrętki przyłączy w oplocie ze stali nierdzewnej, przykład złączki gwintowanej nierdzewnej

Złączki ze stali nierdzewnej warto wybrać wtedy, gdy połączenie pracuje w wilgoci, na zewnątrz budynku, w kontakcie z wodą agresywną albo z chemią, a także tam, gdzie liczy się higiena i długa żywotność bez konserwacji. W zwykłej domowej instalacji wody pitnej mosiądz i tworzywa w zupełności wystarczają, a stal nierdzewna jest po prostu droższa.

Wybór materiału łącznika to nie tylko kwestia ceny. Każdy z trzech popularnych materiałów ma swoje słabe strony: mosiądz może ulegać odcynkowaniu, PVC jest wrażliwe na temperaturę i naprężenia na gwincie, a stal nierdzewna wymaga uważnego doboru gatunku i nie lubi łączenia z niektórymi metalami. Dopiero zestawienie warunków pracy z właściwościami materiału pozwala uniknąć przecieków po kilku latach.

Trzy materiały w porównaniu

Najczęściej spotykane w instalacjach są łączniki ze stali nierdzewnej w gatunkach typu 304 i 316, mosiężne oraz z PVC lub PVC-U. Poniższa tabela zbiera ich typowe zastosowania i ograniczenia. Wartości są orientacyjne, a o dopuszczalnym ciśnieniu i temperaturze zawsze rozstrzyga karta katalogowa konkretnego wyrobu.

CechaStal nierdzewnaMosiądzPVC
Odporność na korozjębardzo dobra, gatunek 316 lepszy przy chlorkachdobra, ale możliwe odcynkowanie przy agresywnej wodzienie koroduje
Temperatura pracywysoka, ogranicza ją raczej uszczelnieniewysokazwykle do ok. 45-60°C, zależnie od wyrobu
Wytrzymałość mechanicznabardzo wysokawysokaniska, gwint łatwo przeciążyć
Typowe miejscaprzemysł spożywczy, baseny, instalacje zewnętrzne, woda zmiękczonadomowe instalacje wody i ogrzewaniawoda zimna, nawadnianie, chemia basenowa, uzdatnianie

W praktyce złączki gwintowane nierdzewne (onninen.pl/produkty/Technika-instalacyjna/Instalacje-stalowe/Laczniki-ze-stali-nierdzewnej) spotyka się najczęściej w kotłowniach przemysłowych, przy instalacjach sprężonego powietrza, w pomieszczeniach myjni i wszędzie tam, gdzie złączka ma przetrwać kilkanaście lat w wilgoci bez wymiany. Mosiądz pozostaje rozsądnym wyborem w mieszkaniu, a tworzywo tam, gdzie liczy się odporność na chemię i niewielka masa.

Gdzie PVC wygrywa z metalem

Tworzywo ma przewagę w instalacjach, które pracują z wodą chlorowaną, solanką albo środkami chemicznymi, na przykład przy basenach, stacjach uzdatniania czy instalacjach nawadniających. Metalowy gwint w takim środowisku z czasem koroduje, a tworzywo pozostaje obojętne. Typowym elementem jest tu złączka pcv z gwintem (onninen.pl/produkt/NIBCO-Zlaczka-z-gwintem-nakretna-KW-GW-PVC-3-4-435-007,28517), czyli śrubunek z końcówką do klejenia z jednej strony i gwintem z drugiej. Pozwala przejść z rury klejonej na armaturę gwintowaną i rozebrać połączenie bez cięcia rury.

Gwint w tworzywie wymaga jednak delikatności. Najczęstszy błąd to dokręcanie złączki PVC kluczem tak samo mocno jak metalowej. Zbyt duży moment rozsadza gwint wewnętrzny albo powoduje pęknięcie, które ujawnia się dopiero po kilku dniach pod ciśnieniem. Do uszczelniania gwintów z tworzywa stosuje się taśmę PTFE lub pasty dopuszczone do tworzyw, a nie konopie, które pęcznieją i mogą rozsadzić gniazdo. Przy połączeniu tworzywa z metalem lepiej, gdy gwint zewnętrzny jest na elemencie metalowym, a wewnętrzny na tworzywie nie jest obciążany momentem.

Błąd montażowySkutek
Zbyt mocne dokręcenie złączki PVCpęknięcie gniazda gwintu, wyciek po czasie
Konopie na gwincie tworzywowympęcznienie i rozsadzenie złączki
Stal nierdzewna łączona wprost z ocynkiemprzyspieszona korozja elementu ocynkowanego
Brak środka przeciwzatarciowego na gwincie nierdzewnymzatarcie gwintu przy dokręcaniu lub demontażu

Stal nierdzewna poza instalacją wodną

Ta sama logika obowiązuje w elementach, które pracują na zewnątrz budynku i w gruncie. Dobrym przykładem jest instalacja odgromowa, gdzie połączenia zwodów i przewodów odprowadzających muszą wytrzymać deszcz, mróz i zmiany temperatury przez dziesiątki lat. Ocynkowane złącza z czasem rdzewieją, szczególnie w strefie przy gruncie i przy kontakcie z miedzią. Dlatego w miejscach narażonych na korozję stosuje się elementy nierdzewne, na przykład złącze krzyżowe nierdzewne (onninen.pl/produkt/AH-Zlacze-krzyzowe-4-otworowe-3-plytkowe-B-do-30mm-IN-AH01043,549339), które łączy płaskowniki lub druty pod kątem prostym, na przykład przy połączeniu z uziomem.

Przy stali nierdzewnej trzeba pamiętać o zjawisku korozji galwanicznej. Gdy w wilgoci stykają się dwa różne metale, ten mniej szlachetny koroduje szybciej. Nierdzewny łącznik przykręcony do ocynkowanego płaskownika jest zwykle mniej problematyczny niż połączenie miedzi z ocynkiem, ale producenci systemów podają, które kombinacje materiałów dopuszczają. Warto też zwrócić uwagę na gatunek stali: tam, gdzie w powietrzu lub wodzie są chlorki, na przykład przy basenach i w pobliżu dróg posypywanych solą, lepiej sprawdza się stal z dodatkiem molibdenu, czyli gatunek 316.

Przeczytaj także