Przejdź do treści

Jak zamontować pompę podnoszącą ciśnienie wody w domu lub mieszkaniu

Hydraulika

Kran kuchenny bez strumienia wody nad zlewem jako objaw zbyt niskiego ciśnienia wody w instalacji domowej

Słaby strumień z kranu na piętrze, prysznic, który ledwo kapie, gdy w kuchni ktoś odkręci wodę, pralka, która długo się napełnia. Jeśli sieć wodociągowa daje za niskie ciśnienie, a instalacja w domu jest szczelna i drożna, rozwiązaniem bywa pompa podnosząca ciśnienie. To urządzenie montowane na przewodzie wodnym, które dopompowuje wodę do punktów poboru. Wyjaśniamy, kiedy taka pompa ma sens, jak ją dobrać i jak poprawnie wpiąć ją w instalację.

  • Dowiesz się, jak sprawdzić, czy problemem jest ciśnienie w sieci, czy instalacja w domu.
  • Poznasz rodzaje pomp podnoszących ciśnienie i ich zastosowania.
  • Sprawdzisz, jakie elementy powinien mieć prawidłowy układ montażowy.
  • Zobaczysz, o czym pamiętać przy zasilaniu elektrycznym i pierwszym uruchomieniu.

Najpierw diagnoza: sieć czy instalacja

Pompa nie naprawi zatkanego filtra, zakamienionego perlatora ani przymkniętego zaworu. Zanim cokolwiek kupisz, sprawdź, gdzie leży przyczyna. Najprościej zrobić to manometrem z gwintem na kran ogrodowy lub zawór pralki. Pomiar wykonaj przy zakręconych pozostałych kranach (ciśnienie statyczne) i przy odkręconym jednym kranie w łazience (ciśnienie dynamiczne). Dobrze jest zmierzyć je rano i wieczorem, bo w godzinach szczytu sieć potrafi wyraźnie słabnąć.

Dla instalacji domowej przyjmuje się zwykle, że komfortowe ciśnienie przy punktach poboru mieści się w przedziale około 2,5-4 bar. Wiele baterii termostatycznych, podgrzewaczy przepływowych i deszczownic wymaga co najmniej 1,5-2 bar, a ich dokładne wymagania podaje producent. Jeśli już przy wodomierzu ciśnienie jest niskie, problem leży po stronie sieci. Jeśli przy wodomierzu jest dobrze, a na piętrze słabo, przyczyną są raczej zbyt małe średnice rur, zarośnięte stare rury stalowe albo zatkany filtr. Więcej o szukaniu przyczyn piszemy w artykule co powoduje spadki ciśnienia w instalacji wodnej.

Warto też zapytać lokalne przedsiębiorstwo wodociągowe, jakie ciśnienie gwarantuje na przyłączu i czy dopuszcza montaż pompy bezpośrednio na instalacji. Część wodociągów wymaga, żeby pompa nie zasysała wody wprost z sieci, tylko pracowała za zbiornikiem pośrednim lub z zabezpieczeniem przed spadkiem ciśnienia na przyłączu.

Jakie są rodzaje pomp podnoszących ciśnienie

Na rynku spotkasz kilka typów urządzeń, które różnią się wydajnością i sposobem sterowania:

  • Małe pompy inline - montowane bezpośrednio na rurze, na przykład przed podgrzewaczem przepływowym lub jedną łazienką. Włączają się czujnikiem przepływu, gdy ktoś odkręci kran. Nadają się do podniesienia ciśnienia o około 1 bar w jednym obiegu.
  • Zestawy z pompą samozasysającą i zbiornikiem przeponowym - podobne do zestawów hydroforowych. Pompa ładuje zbiornik, a presostat włącza ją i wyłącza w ustawionym zakresie ciśnienia.
  • Pompy z falownikiem - utrzymują stałe ciśnienie niezależnie od liczby odkręconych kranów, płynnie zmieniając obroty. Pracują ciszej i oszczędniej, ale są droższe.

Przy doborze kieruj się dwoma parametrami: przepływem i wysokością podnoszenia. Przepływ oszacuj z liczby punktów, które mogą działać jednocześnie, na przykład prysznic i kran w kuchni. Wysokość podnoszenia to różnica między ciśnieniem, które masz, a tym, które chcesz uzyskać, plus opory instalacji i różnica wysokości do najwyżej położonego punktu. Charakterystykę pompy znajdziesz w karcie katalogowej, a gotowe pompy do zasilania budynku w wodę mają ją zwykle podaną na wykresie.

Jak wygląda prawidłowy układ montażowy

Pompę montuje się za wodomierzem, zaworem głównym i filtrem, w miejscu suchym, dostępnym i zabezpieczonym przed mrozem. Typowy układ, licząc w kierunku przepływu, wygląda tak:

  1. Zawór odcinający przed pompą.
  2. Filtr siatkowy, jeśli nie ma go już przy wodomierzu. Piasek i drobiny szybko niszczą uszczelnienia pompy.
  3. Zawór zwrotny, jeśli nie jest wbudowany w pompę.
  4. Pompa z króćcami elastycznymi lub śrubunkami, które ułatwiają demontaż i ograniczają przenoszenie drgań na rury.
  5. Zbiornik przeponowy i manometr po stronie tłocznej, jeśli układ ich wymaga.
  6. Zawór odcinający za pompą.

Bardzo przydatny jest obejściowy odcinek rury z zaworem, czyli bypass. Pozwala zostawić dom z wodą, gdy pompa jest w serwisie, i obniża ryzyko, że awaria jednego urządzenia odetnie całą instalację. Jeśli ciśnienie z sieci bywa wysokie, a pompa potrzebna jest tylko w szczycie, za pompą warto zamontować reduktor, który ograniczy ciśnienie do bezpiecznego poziomu. O doborze reduktorów pisaliśmy w poradniku jak dobrać reduktory ciśnienia wody.

Pompę ustaw na stabilnym podłożu lub uchwycie, zgodnie ze wskazaną strzałką kierunku przepływu. Jeśli producent dopuszcza montaż tylko w określonej pozycji, na przykład z wałem poziomo, trzymaj się tego, bo inaczej łożyska szybciej się zużyją.

Zasilanie elektryczne i ochrona przed suchobiegiem

Większość pomp domowych zasila się jednofazowo z gniazda lub z osobnego obwodu. Obwód powinien mieć zabezpieczenie nadprądowe dobrane do mocy silnika oraz wyłącznik różnicowoprądowy, bo pompa pracuje przy wodzie, często w pomieszczeniu technicznym lub piwnicy. Gniazdo w takim miejscu powinno mieć odpowiedni stopień ochrony, na przykład z klapką.

Ważne jest zabezpieczenie przed pracą na sucho. Gdy w sieci zabraknie wody, pompa bez ochrony może się przegrzać i uszkodzić uszczelnienie. Dobre zestawy mają wbudowany czujnik braku wody, który wyłącza silnik. Jeśli twoja pompa go nie ma, dołóż presostat z zabezpieczeniem przed suchobiegiem albo sterownik przepływowy z taką funkcją.

Uruchomienie i typowe błędy

Po montażu otwórz zawory, odpowietrz pompę zgodnie z instrukcją i sprawdź szczelność połączeń. W układzie ze zbiornikiem przeponowym ciśnienie wstępne powietrza w zbiorniku ustawia się zwykle nieco poniżej ciśnienia załączenia pompy, przy pustym zbiorniku. Następnie ustaw presostat lub sterownik na żądany zakres i obserwuj, jak często pompa się włącza. Częste, krótkie załączenia oznaczają zwykle zbyt małe ciśnienie we zbiorniku lub nieszczelność.

Najczęstsze błędy przy montażu to:

  • pompa dobrana na oko, za duża, która przy jednym odkręconym kranie wyłącza się i włącza co kilka sekund,
  • brak filtra przed pompą i szybkie zużycie uszczelnień,
  • sztywne połączenie z rurami, przez które szum silnika słychać w całym domu,
  • brak bypassu, przez co awaria pompy oznacza brak wody,
  • montaż w nieogrzewanym pomieszczeniu bez ochrony przed zamarzaniem.

Dobrze dobrana i zamontowana pompa podnosząca ciśnienie potrafi zmienić komfort korzystania z łazienki na piętrze. Warunkiem jest rzetelna diagnoza na początku. Jeśli pomiary pokażą, że winne są stare, zarośnięte rury, lepszym rozwiązaniem będzie ich wymiana niż dopychanie wody przez wąskie gardło.

Przeczytaj także